Ciekawostki - Gabriel Knight: Sins of the Fathers
www.gry-online.pl - wortal rozrywkowy


Ciekawostki w grze
Opracował Aegnor

Jeśli w księgarni spróbujemy skorzystać z drabiny, Grace szybko domyśli się prawdziwych intencji Gabriela.


Czasami gdy Gabriel wraca do księgarni, wita Grace tekstem "Lucy! I'm home!". To nawiązanie do popularnego amerykańskiego sitcomu "I love Lucy" z lat '50-tych ubiegłego wieku.


Przedstawiając się posterunkowemu Frickowi, Gabriel parodiuje samego Jamesa Bonda.


Jeśli w Muzeum Voodoo przyjrzymy się rogatej figurce stojącej na stole, Gabriel stwierdzi, że wygląda ona jak Jack Nicholson. Może chodzi mu o film "Czarownice z Eastwick", w którym Jack wcielił się w rolę czarującego diabła?


Spróbuj w Muzeum Voodoo pocierać kilka razy "pniak życzeń" ("wishing stump"), a Gabriel uraczy cię kilkoma zabawnymi marzeniami dotyczącymi jego sytuacji finansowej, relacji z kobietami i ambicji pisarskich.


Kiedy podczas przechadzki po Jackson Square przyczepi się do ciebie mim, powiedz mu żeby dał ci spokój (ikonka wykrzyknika). Jeśli powtórzysz to dostateczną ilość razy, to Gabrielowi puszczą nerwy i rzuci się na dowcipnisia z pięściami.


Jeśli w Katedrze wejdziesz do lewego konfesjonału i skorzystasz z klęcznika, po chwili uchyli się zasuwka i ksiądz zapyta czego chcesz. Możesz poprosić o błogosławieństwo lub się wyspowiadać. Gabriel wyzna np. ile miał kobiet w swoim życiu, jak źle traktuje Mosely'a i Grace, jaki ma dług wobec Wszechświata albo jak nieczyste są jego myśli o kobiecie, którą niedawno spotkał. Możesz potem wyjść z konfesjonału i powtórzyć czynność, żeby usłyszeć kolejne grzechy naszego bohatera.


Jeśli w "Napoleon House" klikniemy ikoną "brania" na facecie siedzącym przy barze, narratorka stwierdzi, że to nie ten typ lokalu.


Użycie ikony "brania" na krzesłach, butelkach etc. sprowokuje uwagę narratorki, że sprzęty te należą do "The Napolean House". W przypadku obrazów pisownia nazwy lokalu jest już prawidłowa ("Napoleon House").


Kiedy klikniemy ikoną "używania" na popiersiu małego cesarza, Gabriel uraczy nas znanym angielskim palindromem nawiązującym do przymusowego pobytu Napoleona na Elbie.


Malia Gedde ma dość klasyczny gust. Na półkach biblioteczki stoją m.in. dzieła Homera i Wergiliusza, a na stoliku leży "Piekło", pierwsza część "Boskiej Komedii" Dantego. Rzeźba głowy kobiety po lewej stronie to według słów Malii dzieło Picassa, a figura po prawej to "Zbuntowany niewolnik" dłuta Michała Anioła. W rzeczywistości rzeźba znajduje się w zbiorach paryskiego Luwru.


Jeśli przyjrzymy się leżącej na podłodze zwierzęcej skórze, Gabriel nieco popuści wodze fantazji... na głos.


Jeśli pójdziesz na komisariat zwrócić "pożyczoną" odznakę Mosely'a tuż po wyjściu od Malii (a nie dopiero trzeciego dnia), będziesz świadkiem ciekawej rozmowy między przyjaciółmi. Mosely domyśli się, że chodziło o to, by zaimponować kobiecie, a Gabriel wytknie koledze "pożyczenie" sobie jego motocykla sprzed księgarni.


Przy czytaniu notatek na tablicy ogłoszeń na terenie Uniwersytetu możemy natknąć się na informację o konferencji z udziałem Laury Bow Dorian. Laura Bow to bohaterka dwóch gier Sierry (Colonel's Bequest i Dagger of Amon Ra).


Jeśli zapukamy do Madame Cazaunoux w naszym codziennym stroju, to po próbach przekonania jej, że jesteśmy sprzedawcą subskrypcji na kolorowe magazyny albo karmy dla psów pojawi się opcja "Land Shark", którą Madame kwituje stwierdzeniem, że nie jesteśmy Billem Murray'em. To nawiązanie do występów tego znakomitego komika w programie "Saturday Night Live", w którym krótko po premierze thrillera "Szczęki" królował skecz oparty właśnie na motywie "lądowego rekina". Bestia ta chodziła po domach i, w tyleż zabawny co prymitywny sposób, przekonywała mieszkańców by ją wpuścili, podając się za kolejno za przeróżne osoby. Kiedy w końcu otwierano jej drzwi, "pożerał" domownika. Wszystko to było oczywiście okraszone przejmującą muzyką ze "Szczęk".


Kiedy dostajemy w swoje ręce portfel Mosely'a, to wyciągnięta z niego karta kredytowa jest opisana jako "Americans Repressed". To oczywiście zjadliwe nawiązanie do "American Express".


Jeśli podczas sekwencji, w której samochód opuszcza Schloss Ritter na końcu dnia ósmego naciśniemy [Spację], Gabriel będzie miał niespodziewany wypadek. Przedtem warto jednak nagrać stan gry, bo kontynuacja przygód nie będzie możliwa.


Ciekawostki o grze
Opracował Aegnor

Trzy grywalne wersje, które otrzymali gracze (wersja demo, wersja dyskietkowa i wersja na płycie CD), różnią się od siebie kilkoma szczegółami. Pierwsze różnice można dostrzec tuż po uruchomieniu gry. Menu główne wersji demo jest animowane, menu wersji dyskietkowej jest do niego zbliżone wyglądem ale utrzymane w innej kolorystyce, a już menu wersji kompaktowej wygląda zupełnie inaczej (odnośnie tła tego obrazka uwagi znajdziesz w dalszej części Ciekawostek). Co ciekawe, w wersji CD w kodzie gry pozostawiono także menu główne z wersji FDD.


Jedną z najbardziej zauważalnych różnic jest całkowita zmiana sekwencji przebudzenia zawartej w intro - w wersji finalnej przerobiono wygląd Gabriela na bardziej podobny do tego jaki widzimy w samej grze.


W wersji demo na ekranie tytułowym pierwszego dnia główny napis jest bardziej krwisty, światła w księgarni i domu naprzeciwko są zapalone, a u dołu ekranu możemy znaleźć cytat z Yeatsa.


W wersji demo Voodoo Museum i Dixieland Drug Store mają na mapie ikonki na odwrót. Z kolei Napoleon House jest błędnie podpisany jako "Napolean House".


Górne menu zawarte w demie różni się od wersji finalnej jasnością, ułożeniem ikonek działań, ich wyglądem (chodzi głównie o ikonkę poruszania się) oraz wyglądem płaskorzeźb zwierząt po bokach (wąż mniej przypomina jaszczurkę, a zamiast lwicy jest lew) i ich umiejscowieniem (są umieszczone na odwrót). Co ciekawe w kodzie dema jest alternatywna wersja górnego menu, gdzie zwierzęta są już na "właściwych" miejscach, tak jak je widzimy podczas gry.


Gruntowną zmianę przeszedł też wskaźnik zajętości. Podczas wgrywania dema jako kursor pokazuje się błękitna czaszka (4). W samym demku podczas wykonywania przez Gabriela czynności kursor przybiera bardziej "herbowy" kształt (2), niż w finalnej wersji (3). W kodzie dema można odnaleźć jeszcze inny (zapewne starszy) wskaźnik, na którym litera "G" jest bardziej stylizowana (1). Wreszcie w kodzie gry w wersji CD możemy znaleźć kolejną czaszkę, tym razem brązową (5).


W kodzie gry (w wersji CD) można tradycyjnie dla przygodówek Sierry znaleźć kilka ciekawych rzeczy. Jedną z nich jest facjata Gabriela zupełnie inna od tej, do której przywykliśmy. Dla porównania, po prawej "oficjalna" twarz bohatera, którą widzimy w samej grze.


Przemianę między demem a wersją finalną przeszła też Grace, choć nie tak zauważalną jak w przypadku Gabriela. W porównaniu do poprzedniej wersji jej rysy zmieniono na bardziej azjatyckie.


Kolejny plik graficzny pozostawiony w kodzie programu mówi nam co nieco o budowie "silnika" gry. Otóż jest to... początkowa lokacja z gry King's Quest VI: Heir Today, Gone Tomorrow.


Inną ciekawostką wygrzebaną w kodzie gry jest kolorowy obrazek frontu księgarni Gabriela, co może sugerować, że miała to być osobna lokacja. W końcu użyto go w tle menu głównego w wersji kompaktowej (o czym wspominałem wcześniej) oraz jako "scenografię" zdjęcia ekipy tworzącej grę zamieszczonego na końcu podręcznika.


Tutaj widzimy rzeczone zdjęcie. Od lewej stoją: Tom DeSalvo, Sean Mooney, Bob Andrews, Jane Jensen, Robert Holmes, Judy Crites, Darlou Gams, Deanna Yhalkee i Miachel Hutchinson. Od lewej klęczą: Jerry Shaw, Greg Toko-Pavia, Matt Genesi, Chris Willis i John Shroades.


Więcej ciekawostek znaleźć można w kodzie dema gry. Jedną z nich są animacje Gabriela odgrywanego przez prawdziwego aktora.


Animację bohatera stworzono w oparciu o zdigitalizowane sekwencje video z udziałem żywych aktorów na tle tzw. bluescreenu.

Wszystkie tła oraz większość obrazków składających się na występujące w grze animacje zostały narysowane ręcznie, a następnie zeskanowane.

To pierwsza gra Sierry przeznaczona od razu na nośnik CD. Gra ukazała się równolegle w wersji dyskietkowej i na płycie kompaktowej. W wersji CD wszystkie postacie i narratorka były w pełni ugłosowione.

Premierowa wersja CD była sprzedawana w osobliwych pudełkach o kształcie przypominającym origami. Wersja dyskietkowa mieściła się w pudełku o tradycyjnym kształcie.

Do gry dołączony był dołączony 32-stronicowy komiks z ilustracjami Terese Nielsen, opowiadający o losach łowcy czarownic, Guntera Rittera. Historia w nim opowiedziana uzupełnia się z fabułą gry.


Ukazała się też książka fabularna o tym samym tytule, rzecz jasna autorstwa Jane Jansen.


Niedługo przed premierą trzeciej częśći przygód Gabriela Knighta ukazała się limitowana kompilacja dwóch pierwszych odsłon serii pod nazwą "Gabriel Knight Mysteries". Na 8 płytach CD oprócz obu gier znalazły się ścieżki dźwiękowe do nich oraz zeskanowany komiks z pierwszej części cyklu. Dodatkowo w pudełku można było znaleźć wspomnianą książkę "Gabriel Knight: Sins of the Fathers" oraz komiks wprowadzający do trzeciej części przygód Schattenjagera.


Wedle ustaleń fanów Gabriel urodził się 28 stycznia 1963 roku, tego samego dnia co Jane Jensen. Jest więc zodiakalnym wodnikiem. Grace Nakimura urodziła się 18 maja 1970 roku i jest zodiakalnym bykiem.

Jane Jansen początkowo zamierzała w roli głównego bohatera obsadzić parapsychologa, a nie właściciela deficytowej księgarni.

Na potrzeby gry nagrano 7,5 tys. linijek dialogów, co jest ilością porównywalną do 5 ówczesnych pełnometrażowych filmów animowanych.

Gabrielowi w wersji "udźwiękowionej" głosu użyczył fenomenalny Tim Curry, aktor znany głównie z niezapomnianej kreacji w ekranizacji "Rocky Horror Picture Show" i roli demonicznego clowna z horroru "To" ("It"). Tim ma też wielkie zasługi dla rynku gier komputerowych - poza pierwszą i trzecią częścią Gabriela Knighta głos podkładał w Duckman, Toonstruck, Sacrifice, Wing Commander III (co ciekawe, jedną z głównych ról grał tam nasz inspektor Mosely czyli Mark Hamill) i niedawnym Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events. Osobiście wystąpił w grach Muppet Treasure Island i Frankenstein: Through the Eyes of the Monster.


W narratorkę wcieliła się ze znakomitym skutkiem, nieżyjąca już dziś Virginia Capers, niegdyś gwiazda musicali i telewizyjnych seriali.


Głos niepozornej Grace Nakimura należy w rzeczywistości do młodziutkiej Leah Remini, która 5 lat później została gwiazdą sitcomu "The King of Queens".


Mark Hamill (detektyw Mosely) to jeden z najczęściej pojawiających się w grach aktorów. Niezapomniany Luke Skywalker z "Gwiezdnych Wojen" wystąpił w komputerowej sadze Wing Commander, użyczał też głosu m.in. w Full Throttle (Adrian Ripburger, Emmet, Todd Newlan), dodatku do gry Icewind Dale oraz strzelankach Soldier of Fortune i Call of Duty 2.


Głos Malii Gedde podłożyła Leilani Jones, znana nam także jako Voodoo Lady z The Curse of the Monkey Island i Escape from Monkey Island oraz Cora Miles z The Dig.


Michaela Dorna podkładającego głos Dr. Johnowi mogliśmy usłyszeć m.in. w drugiej części Fallouta (Marcus, Horrigan), kilku odsłonach Star Treka (Worf), a nawet zobaczyć w grze Mission Critical (Kapitan Dayna).


Z kolei cmentarnemu dozorcy, Toussaintowi Gervais, głosu użyczył Dorian Harewood - amerykański aktor charakterystyczny, znany z wielu ról drugoplanowych.


Sierżant Flick mówi głosem Jima Cummingsa, weterana dubbingu na potrzeby gier. Głos jego możemy usłyszeć m.in. w grach: Quest for Glory IV, Toonstruck, Fallout, Icewind Dale, obu częściach Baldur's Gate i polskiej strzelance Painkiller.


Głos wuja Wolfganga należy w rzeczywistości do Efrema Zimbalista Jr., serialowego ojca Zorro z lat 1990-1993.


Nancy Lenehan, podkładająca w grze głos Magentii Moonbeam, jest znana przede wszystkim z roli matki głównego bohatera serialu "My name is Earl".


Gerda mówi głosem Mary Kay Bergman, nieżyjącej już dziś aktorki specjalizującej się w dubbingu filmów animowanych. Użyczyła głosu m.in. w kreskówce "South Park" (matka Cartmana) oraz filmach animowanych "Mulan" i "Toy Story 2".


W dubbingu filmów animowanych specjalizuje się też Susan Silo, która w grze użyczyła głosu Madame Cazaunoux, a usłyszeć ją możemy też m.in. w "Motomyszach z Marsa" ("Biker Mice from Mars") czy "Lilo & Stitch".


W pozostałych rolach wystąpili Rocky Carroll (Willy Walker), Chris Lytton (Crash), Linda Gary (babcia Gabriela), Monte Markham (prof. Hartridge i barman Stonewall King).

Poza wersją angielskojęzyczną ukazały się następujące wersje "ugłosowione": francuska, niemiecka i hiszpańska. Wersja niemiecka miała poważny błąd uniemożliwiający ukończenie gry, recepta na to okazało się wyłączenie głosów i muzyki w kilku newralgicznych momentach gry.

W wersji CD, w katalogu "Avi" na płycie możemy znaleźć ciekawy, 20-minutowy film o tworzeniu gry (ma nazwę "Makinggk.avi"). Poza komentarzami Jane Jensen i pozostałych twórców możemy w nim m.in. zobaczyć przy pracy Tima, Marka, Leah i kilku innych aktorów oraz posłuchać co mają do powiedzenia na temat swoich ról.

Jane Jensen bardzo poważnie podeszła do kwestii wiarygodności wyglądu miejsca akcji, co stało się zresztą tradycją serii. W grze odwiedzamy wiele rzeczywistych zakątków Nowego Orleanu, m.in. Jackson Square, katedrę św. Ludwika, cmentarz z grobowcem Marie Laveau, muzeum Voodoo, lokal Napoleon House czy Uniwersytet Tulane. Sami zobaczcie jak wiernie odtworzono te lokacje.







Copyright (c) Michał Czajkowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.