Ciekawostki - Myst III: Exile
www.gry-online.pl - wortal rozrywkowy


Ciekawostki w grze
Opracował Aegnor

W Tomahna, w gabinecie Atrusa na jego biurku znajduje się oprawione w ramkę malowidło przedstawiające Catherine z małą Yeeshą. Jeśli jednak klikniemy na nim trzymając wciśnięty klawisz tyldy [~], to w zbliżeni uzobaczymy prawdziwe zdjęcie aktorek odtwarzających te postacie - Marii Galante i Audrey Uhler.


Futerko, które nosi na prawym przedramieniu Saavedro, należało kiedyś do Squee, nieszkodliwego gryzonia, którego możemy spotkać w J'nanin i Edannie. Jak możemy się dowiedzieć z jednego ze szkiców koncepcyjnych, ogon nieszczęsnego zwierzaka służy mu jako pędzel, zapewne do malowania apokaliptycznych fresków w poszczególnych Wiekach. Przy okazji możemy zauważyć, że Saavedro według projektu miał mieć krótkie włosy.


Kiedy ścigając Saavedro w Wieku J'nanin dobiegniemy do drzwi i przy zaglądaniu przez okienko przytrzymamy wciśnięty klawisz tyldy [~], to z którymś razem zobaczymy jak w akcie frustracji uderza się Księgą Releeshan w głowę.


Jeśli badając Wiek J'nanin staniemy w pokoju Saavedro obok hamaka (od strony windy) i przytrzymamy wciśnięty klawisz tyldy [~], tuż przy hamaku uaktywni się nam kursor zbliżenia. Klikając myszką zobaczymy sporych rozmiarów pojemnik na cukierki typu PEZ z inicjałami "MEB". To żart Mike'a Browna, głównego animatora, który podobno był w tamtym czasie namiętnym kolekcjonerem tych gadżetów.


Z kolei kiedy skorzystamy z windy, tylko po to by wysłuchać przez zamknięte drzwi żali Saavedro, warto jeszcze kilka razy zajrzeć przez okienko, trzymając przy tym wciśnięty klawisz tyldy [~]. Za którymś razem zobaczymy naszego adwersarza wpatrującego się z tajemniczym uśmiechem w swój nadgarstek. Wygląda to tak, jakby badał jakiś przyrząd w rodzaju zegarka albo wsłuchiwał się w to, co nieżywy Squee na jego nadgarstku ma do powiedzenia.


Żeby zobaczyć kolejną ciekawostkę trzeba się niestety trochę bardziej napracować. W Tomahna zrób zbliżenie na półkę po prawej stronie biurka i kliknij na flakonie pierwszym z lewej na górnej półce (w ten sposób wrócisz do widoku ogólnego, ale i niepostrzeżenie aktywujesz easter egga). Następnie kontynuuj grę, przenosząc się do Wieku J'nanin. Tam ustaw odpowiednio przybrzeżną kopułę ogniskującą światło, pierwszy reflektor skieruj na granatowy reflektor, ten na zielony (po drugiej stronie wyspy), a tamten z kolei na czerwony (tuż obok). Podejdź do czerownego reflektora i ustaw go, tak by rzucał promień światła na pobliską skałę. Teraz przytrzymaj klawisz tyldy [~] i podejdź do skały, a zobaczysz projekcję kociego oblicza. To Pepper, kot programisty Rolanda Gustafssona, który umieszczał go w każdej grze, przy której pracował.


W Wieku Edanna też jest ciekawy "koci" easter egg. Żeby go zobaczyć, tuż po opuszczeniu się "pnączem bungie" (na poziom, na którym znajdują się fioletowe, pękate rośliny), zatrzymaj się po lewej stronie schodów prowadzących do rośliny-windy. Obracając się w prawo, dostrzeżesz na ścianie tego podestu ćmę. Przytrzymaj teraz klawisz tyldy [~] i kliknij na owadzie, a zobaczysz na jego skrzydłach wizerunki dwóch kotów. To (od lewej) Briggs i Singer, ulubieńcy Kelly Standard, która odpowiadała za tworzenie tekstur Wieku Edanna.


Podczas szaleńczej jazdy srebrzystą kulą w Wieku Amateria, tuż za metalową równoważnią przejeżdzamy przez granatową podporę w kształcie odwróconego "C". Zapewne jest to nawiązanie do pierwotnych twórców cyklu Myst, czyli studia Cyan. Ich logo w tamtym czasie przedstawiało właśnie granatową literę "C" ze srebrzystą kulą w środku.


Ciekawostki o grze
Opracował Aegnor

Exile to pierwsza część cyklu, która nie została stworzona przez studio Cyan, z racji tego, że było ono w tym czasie zajęte pracą nad projektem "Uru". Dlatego też zdecydowano się to zadanie powierzyć Presto Studios, któremu zawdzięczamy też inną przebojową sagę, The Journeyman Project. Oczywiście Cyan dość wyraźnie zarysował im granice, w obrębie których twórcy z Presto mieli się poruszać przy budowaniu fabuły.

W wypuszczonym przez twórców teaserze możemy zobaczyć kilka ujęć nie wykorzystanych w grze. W jednym z nich widzimy wyłaniająca się z mroku twarz Saavedro (odgrywanego przez Brada Dourifa), który mówiąc do nas roni pojedynczą łzę. Ujęcie to kręcono na początku współpracy z Bradem i nikt się takiej, nieco maniakalnej, interpretacji aktorskiej nie spodziewał, ale bardzo wszystkim przypadła do gustu. Aktor, widząc ekscytację ekipy, skomentował to skromnie: "Well that's what they teach you in acting class". Owa łza to najwidoczniej aktorski "znak firmowy" Douriffa, bo podobną scenę widzimy w filmie "Władca Pierścieni: Dwie Wieże", gdzie odgrywał postać Grimy Smoczego Języka.


W rolę Atrusa, podobnie jak w poprzednich częściach, wcielił się jeden z twórców oryginalnego Mysta - Rand Miller.

Z kolei rolę Catherine powierzono tym razem Marii Galante. To spora zmiana, bowiem w Riven żonę Atrusa odgrywała Sheila Goold o nieco innym typie urody, a na dodatek głosu użyczała jej wówczas jeszcze inna aktorka - Rengin Altay.

Mała Yeesha to w rzeczywistości Audrey Uhler, córeczka producenta gry, Grega Uhlera.

Gra jest oparta na silniku graficznym Sprint i pre-renderowanych lokacjach, dzięki czemu nie wymaga akceleracji sprzętowej.

Gra ukazała się w wersji CD i DVD, a oba wydania były hybrydalne tj. przeznaczone zarówno na PC jak i na Macintosha.

Wielu graczy ma problemy z prawidłową pisownią imienia głównego antagonisty - Saavedro - najczęściej poprzez nazywanie go "Saveedro". Jak się okazuje przypadłość ta dotyczy nie tylko graczy, ale i samych twórców - Ron Lemen, jeden z głównych projektantów odpowiedzialnych za szkice koncepcyjne, tak właśnie podpisywał na nich tego bohatera (używając czasem zdrobnienia "Saveed").

Podobnie jak w przypadku poprzednich części sagi, znakomity soundtrack Jacka Walla z Exile został wydany jako płyta audio.


Motyw przewodni pochodzący ze ścieżki dźwiękowej z gry został użyty w trailerze filmu "Peter Pan" (2003) w reżyserii P.J. Hogana.

Dość desperacką próbą zdyskontowania sukcesu gry były wydane w okolicach premiery figurki przedstawiające Atrusa i Saavedro (znowu nazywanego błędnie "Saveedro").


Copyright (c) Michał Czajkowski. Wszelkie prawa zastrzeżone.