|
|
Still Life miał szanse być głośnym i ciepło zapamiętanym tytułem. Gęsta atmosfera, ciekawie poprowadzona fabuła i w większości interesujące zagadki (włącznie ze słynnymi ciastkami, chociaż ja najbardziej kląłem na sterowaniu robotem). Niestety, po tym jak w Post Mortem studio Microids poeksperymentowało ze swobodą w toczeniu śledztwa, tym razem poszło w drugą skrajność. Prowadzenie gracza nieomal za rękę może przypaść do gustu młodszym stażem fanom przygodówek, jednak tym nieco bardziej doświadczonym odbiera całą przyjemność z grania. Z drugiej strony podejrzewam że ta prostota oraz rezygnacja z ugrzeczniania gry zaowocowała jej popularnością wśród osób nie sięgających na co dzień po gry przygodowe. Zaletą jest świetna oprawa audiowizualna, objawiająca się zwłaszcza w sekwencjach praskich (te przytłumione kolory...). Naprawdę szkoda zmarnowanego potencjału.
|
|
|
