[zobacz od A do D]  [zobacz od E do M]  [zobacz od N do R]  [zobacz od S do Z]  [0, 1...]
[zobacz najlepsze zdaniem recenzentów]
[S]  [T]  [U]  [V]  [W]  [X]  [Y]  [Z]

Salammbo - wrażenia Aegnor Davero Salammbo - recenzja Czaju, 22 września 2003 Grając w Salammbo ma się nieodparte wrażenie obcowania ze sztuką. Nic dziwnego skoro za mroczną wizją starożytnej Kartaginy stoi Philippe Druillet, a tło opowieści opartej na jego komiksie tworzy nastrojowa muzyka Dvoraka. Mimo to nazwanie Salammbo dziełem sztuki było by sporą przesadą.

Sam & Max: Hit the Road - wrażenia Aegnor Sam & Max: Hit the Road - recenzja Elum, 2 lipca 2003 Graficznie Hit the Road bardzo przypomina Day of the Tentacle. Jest to spowodowane przede wszystkim tym, że obie gry powstawały mniej więcej w tym samym czasie i przy ich produkcji wykorzystano ten sam engine.

Sam & Max: Sezon 1 - wrażenia Matesko Virgo Sam & Max: Sezon 1 - recenzja Aegnor, 21 września 2009 Nie da się ukryć, że reaktywacja Sama i Maxa w świecie gier komputerowych mogłaby być nieco lepsza, bardziej spójna, dynamiczna i spektakularna. Gdzieś pomiędzy palcami twórców uciekło też nieco magii poczciwego pierwowzoru.

Sanitarium - wrażenia Aegnor Sanitarium - recenzja Elum, 26 czerwca 2004 Sanitarium śmiało można nazwać horrorem psychologicznym. Nie ma tu niepotrzebnej i niczym nieuzasadnionej przemocy, tryskającej dookoła krwi, ani urywania poszczególnych części ciała przy pomocy wymyślnych gadżetów (a'la Harvester). Z drugiej strony gra potrafi być momentami bardzo makabryczna.

Scourge of Worlds - recenzja Davero, 7 maja 2007 Zarówno sceny walki, jak i inne skupiają się na obserwowanych postaciach, w związku z czym nie ma zwykle możliwości podziwiania otoczenia. Nie widzimy jakichś wielkich urozmaiconych przestrzeni, czy urzekających detalami wnętrz albo w ogóle niewiele widzimy ze względu na mrok. Niemniej jednak i miejsca, w których przebywają bohaterowie nie psują odbioru całości, pasując do świata, który obrazują, a niekiedy zasługując sobie nawet na określenie "ładne".

Scratches - recenzja Davero, 28 marca 2007 Trudno mi rzetelnie ocenić, czy gra straszy, co wydaje się być przecież jednym z jej podstawowych celów. Pisałem już bowiem nie raz, że mnie przestraszyć czy to filmem, czy książką, czy grą dosyć łatwo. Jakoś tak podatny jestem na ich sugestię więc i Scratches robiła na mnie odpowiednie wrażenie. Biorąc jednak pod uwagę jego intensywność, dla miłośników gatunku, którzy niejedno już widzieli, może być ono, obawiam się, niewystarczające.

Secret of Monkey Island, The - wrażenia Aegnor Elum Secret of Monkey Island, The - recenzja Tex Murphy, 27 listopada 2004 Zachwyciłem się tą grą dzisiaj, więc mogę sobie wyobrazić jakie wrażenia musiały towarzyszyć graczom, gdy mieli okazję spotkać się z nią po raz pierwszy w 1990 r. To była prawdziwa rewolucja. W porównianiu do innych produkcji z tamtego okresu The Secret of Monkey Island stworzyła zupełnie nową jakość.

Secrets of Atlantis: The Sacred Legacy, The - wrażenia Aegnor Secrets of Atlantis: The Sacred Legacy, The - recenzja Forceman, 21 listopada 2007 The Secrets of Atlantis od pierwszych chwil sygnalizuje, że nie spotka nas zaskoczenie z jej strony i nie okaże się, że zainstalowaliśmy na naszym dysku, niemalże przez przypadek, arcydzieło.

Sekret Nautilusa - recenzja Czaju, 4 grudnia 2003 Zwiedzanie Nautilusa w poszukiwaniu drogi ucieczki jest koszmarnie nudne. Ja wiem, że łodzie podwodne nie są zbyt atrakcyjnym miejscem, ale w tym akurat przypadku winę za nieprzerwane ziewanie podczas gry należy zrzucić na twórców. Ściślej rzecz biorąc - na ich lenistwo i brak inwencji.

Sekrety Leonarda Da Vinci: Zakazany Manuskrypt - wrażenia Aegnor Sekrety Leonarda Da Vinci: Zakazany Manuskrypt - recenzja Davero, 29 czerwca 2006 Sekrety Leonarda da Vinci: Zakazany Manuskrypt to kolejna pozycja ze stajni studia Kheops (a tak naprawdę efekt koprodukcji pięciu francuskich firm), z którą mamy okazję zapoznać się w Polsce i po polsku za sprawą firmy IQ Publishing.

Shadow of Memories - wrażenia Kamiko

Sherlock Holmes i Tajemnica Srebrnego Kolczyka - recenzja Virgo, 19 lutego 2007 Opisywana przeze mnie sprawa Srebrnego Kolczyka to 13 śledztwo Holmesa w historii gier komputerowych i wszystko wskazuje na to, że nie ostatnie. Sprawa nie stworzona co prawda przez Conana Doyle'a ale w moim mniemaniu niczym jego opowieściom nie ustępująca.

Sherlock Holmes kontra Arsene Lupin - wrażenia Kamiko

Sherlock Holmes kontra Kuba Rozpruwacz - wrażenia Kamiko

Sherlock Holmes: Przebudzenie - wrażenia Kamiko Sherlock Holmes: Przebudzenie - recenzja Forceman, 11 września 2007 Jak każdy zapewne podejrzewa, w pracy detektywa niezmiernie istotną rolę odgrywa odpowiedni osprzęt. W trakcie śledztwa będziemy korzystać ze szkła powiększającego, pęsety, próbówki oraz taśmy mierniczej. Niby niewiele, ale okazuje się, że w zupełności wystarcza.

Shivah, The - wrażenia Elum Shivah, The - recenzja Virgo, 5 kwietnia 2007 W grze wcielamy się w ok. 50-letniego rabina z małej, podupadającej synagogi na Manhatanie - Russela Stone'a. Poznajemy go, kiedy znajduje się na zakręcie życia - jego wiara słabnie co przekłada się na poziom kazań i ilość osób uczestniczących w nabożeństwach.

Simon the Sorcerer - recenzja Elum, 14 listopada 2003 Głównym bohaterem gry jest Simon (NIE Szymek), nieco stylizowany na Guybrusha, na oko dziesięcioletni egzemplarz, który pewnego wieczoru, na strychu swojego spokojnego domostwa odkrywa... portal do innego wymiaru. Oczywiście, jak to zwykle z dziesięcioletnimi, nieodpowiedzialnymi gówniarzami bywa, ani przez moment nie zastanawia się co w tej niecodziennej sytuacji zrobić. Bez chwili wahania, w towarzystwie swojego wiernego pieska, przechodzi na drugą stronę i trafia do przedziwnej krainy...

Simon the Sorcerer II: The Lion, the Wizard and the Wardrobe - recenzja Elum, 18 lutego 2008 Można się czepiać naciąganych wątków fabularnych, ale już niedoskonałości w zasadniczej części gry doszukać się trudno. Na szczęście autorzy wstrzymali się (przynajmniej tym razem) z udoskonalaniem na siłę i pozostali przy sprawdzonych mechanizmach. Dzięki temu podstawowe opcje gry ponownie ukrywają się pod elegancką pocztówką w inwentarzu Simona, który to z kolei mieści się w jego magicznym nakryciu głowy.

Simon the Sorcerer 3D - recenzja Elum, 6 lipca 2008 Czy wspominałem już, że oprawa graficzna Simona 3D jest koszmarna? Widać to na każdej postaci, również na Simonie. Porozjeżdżane tekstury, kanciaste bryły (także te, które powinny być okrągłe), tragiczna mimika twarzy, prymitywna animacja. Takie "przeszkadzajki" bardzo utrudniają odbiór gry. Tym bardziej, że nieprzyzwoite wręcz zbliżenia sylwetek bohaterów to w Simon the Sorcerer 3D norma.

Sinking Island - recenzja Davero, 3 sierpnia 2009 Przesłuchiwanie świadków to bez dwóch zdań główna część gry i główne zadanie gracza. Sinking Island to klasyczny whodunit, w którym wgryzanie się w poszczególne tropy, ich weryfikowanie za pomocą gromadzonych poszlak i dowodów oraz dedukowanie z tego wszystkiego wniosków co do przebiegu zdarzeń jest celem rozgrywki.

Spycraft: The Great Game - recenzja Davero, 9 sierpnia 2006 Nie ma w tej grze niemalże w ogóle, typowych dla przygodówek, zagadek związanych z użyciem przedmiotów. Co najwyżej wkładamy dyskietkę do komputera czy używamy zestawu podręcznych narzędzi metalowych jako wytrycha do drzwi. Nasze zadania polegają na analizie materiału wywiadowczego i jego obróbce.

Still Life - wrażenia Virgo Still Life - recenzja Davero, 20 września 2006 Już w Post Mortem autorzy, zdradzali zainteresowanie sztuką, zwłaszcza malarstwem, malarzem czyniąc zresztą samego głównego bohatera. W Still Life rozwija się ono, czyniąc obrazy współbohaterem prezentowanej opowieści.

Sublustrum - recenzja Davero, 23 lipca 2009 Różnych scenerii - światów można by rzec, jeśli chcieć nawiązać do Mystów - odwiedzić można podczas rozgrywki pięć, może sześć, w zależności od tego, jak liczyć. Może wydawać się, że to sporo. Niemniej największy z tych obszarów niewiele przerasta najmniejsze z Wieków odwiedzanych w pierwszym Myście.

Syberia - wrażenia Elum Syberia - recenzja Czaju, 30 grudnia 2002 Syberia jest przygodówką wyjątkową. Najpierw nas zaciekawia, by już po chwili urzec i przykuć do monitora na dobre. Ta gra śni się po nocach i nie daje o sobie zapomnieć długo po jej ukończeniu. Już niedługo będzie wymieniać się ją jednym tchem z Monkey Island, serią Gabriel Knight i innymi przygodowymi klasykami.

Syberia II - recenzja Elum, 11 maja 2007 Syberia II zaczyna się praktycznie w momencie, w którym kończy się część pierwsza. Co istotne, startuje bez zbędnych wyjaśnień kto z kim i dlaczego (nie licząc zgrabnie zmontowanego filmu, który można sobie obejrzeć z poziomu menu) wrzucając grających od razu na głęboką wodę.

Tajemnica Zaginionej Jaskini - wrażenia Aegnor Tajemnica Zaginionej Jaskini - recenzja Davero, 4 marca 2007 Historia nie jest ani sensacyjna, ani tajemnicza (choć nieco magii rytualnej będzie dane graczowi w jej trakcie doświadczyć), ale mimo to ciekawa. Tak jak ciekawa jest wyprawa w góry, podczas której poznajemy nowe miejsca i ludzi, cieszymy się chwilą...

Tajne Akta: Tunguska - wrażenia Aegnor Elum Matesko Tajne Akta: Tunguska - recenzja Jackowsky, 20 listopada 2006 Nie, nie chodzi o to, że po raz kolejny ratujemy świat. Wiem, że temat jest oklepany, ale tu fabuła jest umiejętnie dozowana. Co rusz znajdujemy nowe ślady i wskazówki, akcja zmienia się jak w kalejdoskopie.

Teenagent - recenzja Reptil3, 18 lipca 2005 Nie można odmówić grze tego, że dostarcza paru godzin dobrej zabawy. A przecież o to głównie chodzi. No i nie kosztuje zbyt wiele. W zasadzie nie kosztuje nic, bo swego czasu Metropolis udostępniło obydwie wersje za frajer. Kto do tej pory nie grał, może więc bez problemu nadrobić zaległości.

Thorgal: Klątwa Odyna - recenzja Aegnor, 4 kwietnia 2008 Wielki Adaptator w świecie gier komputerowych, czyli francuskie Cryo, na swej desperackiej drodze do zilustrowania na przygodówkową modłę wszystkich możliwych owoców europejskiej kultury musiało kiedyś sięgnąć po osławionego Thorgala, stworzonego piórem Van Hamme'a i pędzlem Rosińskiego.

Timeline - recenzja Virgo, 30 lipca 2008 Równie niewiele co o elementach przygodowych w Timeline można powiedzieć o jej głównym bohaterze. Nazywa się Chris, jest archeologiem, absolwentem uniwersytetu Yale i najzdolniejszym studentem profesora Johnstona. I tyle. W czasie gry nie będzie nam dane ani go zobaczyć ani nawet usłyszeć.

Tiny Bang Story, The - wrażenia Jackowsky

Titanic: Adventure Out of Time - recenzja Elum, 4 stycznia 2004 Titanic jest przygodówką, która może się podobać. Mimo kilku wad, w tym tendencji do zawieszania się w najmniej oczekiwanych momentach, warto ją kupić. Chociażby po to, aby przespacerować się po wirtualnym pokładzie odtworzonego w najdrobniejszych szczegółach Titanica.

Tlön: A Misty Story - recenzja Elum, 19 lutego 2009 Tlön: A Misty Story zaczyna się dość niepozornie. Gdyby nie to, że już przed rozpoczęciem znałem szczątki jej fabuły, miałbym kłopot z domyśleniem się o co właściwie w grze chodzi. Niestety później nie jest wcale lepiej. Tlön ma wyraźny problem z narracją. Poszczególne wątki urywają się, jeszcze zanim na dobre się rozkręcą. Niektóre przedmioty pozostają w inwentarzu niewykorzystane do samego końca.

Tony Tough i Noc Pieczonych śCiem - recenzja Elum, 29 maja 2003 Nie uważam, że Tony Tough jest grą (bardzo) kiepską. Po prostu nie podzielam entuzjazmu większości recenzentów, którzy wystawili jej bardzo wysokie oceny, argumentując swoją decyzję posuchą i brakiem ciekawszych (podobnych) pozycji na rynku gier przygodowych. Dla mnie to nie jest żadne wytłumaczenie i tym bardziej powód, żeby każdego - za przeproszeniem - przeciętniaka traktować jak grę roku.

Toonstruck - recenzja Elum, 14 maja 2011 Moim zdaniem Toonstruck zasługuje na miejsce w dziesiątce najlepszych dubbingów w historii przygodówek. Poważnie. To poziom porównywalny z The Curse of Monkey Island, Insecticide itp. (jeśli szukać wśród gier o podobnym charakterze). Nie wspominam o tym wyłącznie ze względu na wyjątkowo mocną obsadę.

Tunguska: Legend of Faith - recenzja MajinFox, 24 października 2007 Największym przeciwnikiem w Legend of Faith jest chód. To chyba pierwsza gra, w której główny bohater w trybie walki porusza się tak samo jak w trybie biegu. Little Big Adventure 2 wyszło wcześniej, a do dzisiaj nie spotkałem gry, która miała by tamtą dynamikę.

Undercover: Dual Motives - recenzja Voo, 13 czerwca 2008 Twórcy gry uznali prawdopodobnie, że marnotrawstwem będzie niewykorzystanie specyficznych możliwości DSa i w fabułę wpletli bodaj 10 mini-gier, w których korzystamy ze stylusa, ekranu dotykowego, a w jednym przypadku nawet z mikrofonu. Niektóre z tych mini-gier są pomysłowe (rozbrajanie bomby, nadawanie alfabetem Morse'a), niektóre budzą największe zdumienie swoją upierdliwością i stylistycznym niedopasowaniem do klasycznej bądź co bądź przygodówki.

Undercover: Operation Wintersun - wrażenia Elum Undercover: Operation Wintersun - recenzja Davero, 4 marca 2008 Zagadki czekające na gracza generalnie należy zaliczyć do łatwych. Gra toczy się liniowo od zdarzenia do zdarzenia, przy czym z okoliczności, albo i bardziej dosłownych podpowiedzi, zazwyczaj jasno wynika, co dalej.

Whispered World, The - wrażenia Jackowsky Whispered World, The - recenzja Elum, 20 sierpnia 2010 Wszystkich postaci mówiących nie jest w The Whispered World zbyt dużo. W przygodówce z akcją osadzoną we współczesnym Paryżu lub Berlinie na pewno by mnie to irytowało, ale magiczne krainy rządzą się nieco innymi prawami. Poza tym Sadwick nie jest przecież tak zupełnie osamotniony.

Woodruff and The Schnibble of Azimuth - recenzja Wajuś, 26 grudnia 2003 Wszystkie odgłosy, jakie przyjdzie nam usłyszeć w czasie gry, są tym, czego oczekiwalibyśmy po wacky adventure w jej najdzikszej odmianie. Wszelkie piski, zgrzyty, trzaski, chrupnięcia i chlupnięcia zostały dopasowane w sposób perfekcyjny i zgrany z animacjami. Bardzo udanie wyszło również podłożenie głosów w polskiej wersji - wbrew temu co możemy przeczytać na pudełku, gra nie jest jedynie tekstową, ale pełną lokalizacją.

X-Files Game, The - recenzja Davero, 17 maja 2007 Najtrudniejszą i stanowiącą główne wyzwanie dla gracza częścią pracy agenta FBI okazuje się być znalezienie przedmiotów, które pozwoliłyby posunąć się dalej na drodze do odnalezienia Muldera i Scully. Może to i zgodne z rzeczywistym obrazem szarej rzeczywistości, ale w świecie gry komputerowej - żmudne i w sumie dość nudne oraz irytujące. Emocje te opadły mnie zwłaszcza w pewnym magazynie, który odwiedzamy niedaleko początku gry.

Yoomurjak's Ring - wrażenia Elum Yoomurjak's Ring - recenzja Davero, 23 października 2009 W miarę poznawania przez Jonathana nowych miejsc na mapce centrum Egeru pojawiają się skróty, dzięki którym można przenieść się do nich jednym kliknięciem. Początkowo jednak z przyjemnością spacerowałem po mieście, poznając otoczenie.

Zaginiona Historia: Tale of a Hero - recenzja Ascovel, 6 marca 2009 Ogólnie rzecz biorąc, gra jest jednocześnie poważną opowieścią fantasy i pełną humoru baśnią, która przetwarza w swoisty dla siebie sposób zarówno lepiej jak i gorzej znane baśnie, wprowadzając do nich motywy dla dojrzalszych odbiorców. Przypominała mi trochę pod tym względem książki o Wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego, szczególnie te z opowiadaniami.

Zegarmistrz - recenzja Bartolomeo, 10 lipca 2003 Mimo atrakcyjnej ceny za jaką oferowana jest gra, nie dajmy się zwieść pięknymi cytatami z pism i serwisów o grach na pudełku. Zostawmy Zegarmistrza na sklepowej półce. Jeszcze ktoś pomyśli, że gra się podoba i wpadnie na pomysł zrobienia kolejnej części, czego sobie i nikomu innemu nie życzę...

Złoto i Chwała: Droga do El Dorado - wrażenia Aegnor Złoto i Chwała: Droga do El Dorado - recenzja Galador, 18 lipca 2003 Fabuła jest prosta, czasem nieco naiwna, ale przez to może i piękniejsza. W końcu któż nie chciałby znaleźć się w świecie, w którym gracze w kości nie oszukują, mapy prowadzące do skarbów okazują się prawdziwe, a najważniejszą sprawą nie są pieniądze, ale przygoda, przyjaźń i radość życia.

Zwierzęta z Elektrowni - wrażenia Aegnor Elum Virgo Zwierzęta z Elektrowni - recenzja Jackowsky, 16 stycznia 2008 Godnym podkreślenia jest fakt, że polski wydawca Zwierząt z Elektrowni zdecydował się na odważny krok. Mianowicie zlokalizował kinowo grę, w której bohaterowie mówią po rosyjsku. Dało to całkiem ciekawy efekt.

[wróć do początku]